วันที่ 12 ตุลาคม 2569 เวลา 18.11 น. ณ พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต พระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี พระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้ ศาสตราจารย์สนิท อักษรแก้ว นายกสภามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ นำคณะผู้บริหารมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์เฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชา การจัดการทรัพยากรเกษตรเขตร้อน พร้อมครุยวิทยฐานะ แด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายปริญญารัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาการจัดการรัฐกิจ พร้อมครุยวิทยฐานะ แด่ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี ในโอกาสนี้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ได้ทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวาย ผ้าทอเกาะยอลายราชวัตร แด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และผ้าไหมพุมเรียงลายราชวัตรโคม แด่สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจด้านการเกษตรเพื่อช่วยเหลือราษฎร อย่างต่อเนื่อง ทรงสืบสาน รักษา และต่อยอดโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ ตลอดจนทรงริเริ่มโครงการเพื่อบำบัดทุกข์บำรุงสุขแก่ประชาชนในทุกภูมิภาค โดยทรงให้ความสำคัญกับการแก้ไขปัญหาการเกษตร อย่างเป็นระบบ ทั้งการปรับปรุงพื้นที่ ฟื้นฟูสภาพป่า ส่งเสริมอาชีพ และสร้างรายได้ เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของราษฎรให้มีความมั่นคงและยั่งยืน โดยเฉพาะในพื้นที่ภาคใต้ ได้พระราชทานโครงการพัฒนาแหล่งน้ำ ในจังหวัดปัตตานี ยะลา และนราธิวาส รวมทั้งทรงสืบสานการดำเนินงานของศูนย์ศึกษาการพัฒนาพิกุลทองอันเนื่องมาจากพระราชดำริ จังหวัดนราธิวาส และโครงการคลินิกเกษตรเคลื่อนที่ เพื่อให้เกษตรกรในพื้นที่ห่างไกลสามารถเข้าถึงบริการทางวิชาการเกษตรอย่างทั่วถึง อันเป็นคุณูปการต่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตและเสริมสร้างความมั่นคงทางอาชีพของประชาชน
สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี ทรงแบ่งเบาพระราชภารกิจของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวด้วยพระวิริยอุตสาหะและพระราชปณิธานอันแน่วแน่ เพื่อความอยู่ดีมีสุขของประชาชนและการพัฒนาประเทศชาติ ทรงแสดงให้เห็นถึงพระปรีชาสามารถด้านการบริหารจัดการและการบริหารเชิงยุทธศาสตร์ โดยทรงเป็นแบบอย่างในการบริหารจัดการองค์กรภาครัฐบนพื้นฐานของหลักรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ อันเป็นแนวทางสำคัญสำหรับนักบริหารรัฐกิจรุ่นใหม่ นอกจากนี้ ยังทรงมีพระวิสัยทัศน์ในการนำทุนทางวัฒนธรรมของชาติมาสร้างมูลค่าเพิ่ม ผ่านการบูรณาการความร่วมมือของภาคส่วนต่าง ๆ เพื่อส่งเสริมเอกลักษณ์ไทย สู่เวทีสากล โดยเฉพาะการทรงฉลองพระองค์ผ้าไทยในการปฏิบัติพระราชกรณียกิจทั้งในและต่างประเทศ ซึ่งมีส่วนสำคัญในการเผยแพร่งานหัตถศิลป์ไทยให้เป็นที่รู้จักและได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ
